Home Blogs Ευχαρίστησε και ευχαριστήθηκε…
Ευχαρίστησε και ευχαριστήθηκε…
0

Ευχαρίστησε και ευχαριστήθηκε…

0
0

Το πρώτο φετινό ντέρμπι εξελίχθηκε σε παράσταση για ένα ρόλο με τον υπερηχητικό χθες Ολυμπιακό να κερδίζει τόσο εύκολα όσο δείχνει και το τελικό 88-63. Το σημαντικότερο είναι ότι στο πρώτο παιχνίδι στην έδρα του ευχαρίστησε τον κόσμο του αλλά το ευχαριστήθηκε και η ίδια η ομάδα. Παίχτες, προπονητές, πρόεδροι. Ανοίγω παρένθεση για να πω ότι ήταν ανατριχιαστικό να βλέπεις τους διοικητικούς ηγέτες του Ολυμπιακού να κάθονται στις θέσεις τους όπως συνήθιζαν αφήνοντας τη θέση της συζύγου του Γιώργου Αγγελόπουλου κενή. Μπράβο στα μέλη της ομάδας που του αφιέρωσαν τη νίκη. Πάμε όμως στα του παιχνιδιού.

Ήταν φανερό από τα πρώτα λεπτά ότι ο Πεδουλάκης ήθελε να βγάλει εκτός παιχνιδιού τον Σπανούλη βάζοντας πάνω του τον Γκιστ και στις αλλαγές με τον ψηλό τον Σίγκλετον, ώστε να μη βρει πεδίο δράσης. Ο αρχηγός όμως χθες είχε πολύ καθαρό μυαλό μοιράζοντας εκπληκτικά την μπάλα και τελειώνοντας το 1ο ημίχρονο με 5 ασίστ. Δεν εκβίασε προσπάθειες, δεν κρατούσε πολύ τη μπάλα και εκμεταλλεύτηκε κάθε κενό στην άμυνα του Παναθηναϊκού. Το μεγαλύτερο μις-ματς λόγω της επιλογής του Πεδουλάκη να στοχεύσει τον Σπανούλη δημιουργήθηκε με τον Χαραλαμπόπουλο να μαρκάρει τον Πρίντεζη. Και όπως είπε γλαφυρά ο coach των πρασίνων (για το μαρκάρισμα Σπανούλη σε Χαραλαμπόπουλο στην άμυνα του Ολυμπιακού), η μπάλα στον Πρίντεζη μέχρι να βγάλει ο ήλιος κέρατα. Ο Πρίντεζης ήταν ακόμα μία φορά σε εκπληκτική κατάσταση, πόσταρε συνέχεια, είτε με αντίπαλο τον Χαραλαμπόπουλο, είτε με τον Γκιστ, με αποτέλεσμα σχεδόν πάντα την μπάλα στο διχτάκι.

Θα ήταν άδικο να μη μιλούσαμε για τη διαχείριση του παιχνιδιού από τον Σφαιρόπουλο, ο οποίος διάβαζε κάθε κίνηση από τον πράσινο πάγκο και αντιδρούσε κατάλληλα. Δικαιώθηκε δε και για την επιλογή του να μη δώσει βοήθειες στον Μπουρούση. Μπορεί ο ψηλός του Παναθηναϊκού να πέτυχε πολλά καλάθια στη 2η περίοδο, όμως μη δίνοντας βοήθεια δεν υπήρχε η δυνατότητα να πασάρει σε πιθανό ελεύθερο συμπαίκτη. Έτσι έπαιζε συνεχώς ένας εναντίον ενός με τον όποιο αντίπαλο, με αποτέλεσμα να κουραστεί αρκετά γρήγορα. Γνωρίζαμε ότι ο Μπιρτς ήταν δύσκολο να τον αντιμετωπίσει, τόσο λόγο σωματοδομής, όσο και λόγω εμπειρίας, ο Μιλουτίνοφ όμως ήταν πολύ καλός απέναντί του, ειδικότερα αμυντικά. Από κοντά και ο Γιανγκ, ο οποίος στα 4 λεπτά που αγωνίστηκε το πάλεψε και χάρισε στον κόσμο και ένα εκπληκτικό κάρφωμα (από ασίστ του Σπανούλη) σαν αυτά που μας είχε συνηθίσει πέρσι.

Σημαντικότερη όμως και από το διάβασμα του προπονητικού επιτελείου ήταν οι διάθεση που έδειξαν και οι έντεκα παίχτες που αγωνίστηκαν. Είδαμε τρομερό πάθος για 40 λεπτά, διάθεση για τρέξιμο και πάλη σε κάθε φάση για τη μπάλα. Αδυνατώ να θυμηθώ ντέρμπι αιωνίων με την μία από τις δύο ομάδες να «γράφει» 20 επιθετικά ριμπάουντ. Μπορεί ο Πεδουλάκης να μίλησε για την έλλειψη διάθεσης της δικής του ομάδας, όμως αυτή είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ότι οι ερυθρόλευκοι ήταν αποφασισμένοι να παλέψουν για όλες τις μπάλες, ώστε να τρέξουν και να πετύχουν εύκολα καλάθια.

Για πρώτη φορά φέτος είδαμε και ένα δείγμα από το μπάσκετ που θέλει να παίξει φέτος ο Ολυμπιακός, ειδικότερα στα παιχνίδια μέσα στο ΣΕΦ. Γρήγορο μπάσκετ, ταχείς αποφάσεις, και συνεχής κίνηση. Γκριν και Λοτζέσκι ειδικότερα έκαναν όργια στο ανοιχτό γήπεδο βγάζοντας συνεχώς αιφνιδιασμούς και σκοτώνοντας κάθε αμυντικό σχέδιο του αντίπαλου πάγκου. Δεν ξέρω εάν αυτό το σχέδιο μπορεί να υλοποιηθεί σε όλα τα παιχνίδια, όμως είναι δεδομένο πως όποιος αφήσει τον Ολυμπιακό να τρέξει θα υποφέρει.

Θα ήταν άδικο να μην γράψω για δύο παίχτες για τους οποίους είχα αναφερθεί στα υστερόγραφα του προηγούμενου άρθρου, όντας σίγουρος ότι στο χθεσινό ντέρμπι (?) θα βοηθούσαν. Μιλουτίνοφ και Παπαπέτρου προσέφεραν πολύτιμη βοήθεια και αμυντικά και επιθετικά και σε σημεία που δε φαίνονται στη στατιστική. Ο Σέρβος ειδικότερα είναι πολύ βελτιωμένος από την περσινή χρονιά και αυτό θα φανεί στην πορεία της σεζόν, ειδικότερα με αντιπάλους σέντερ που του ταιριάζουν (Τόμιτς, Μπουρούσης, Ραντούλιτσα κτλ.).

Στη συνέχεια ακολουθούν δύο κρίσιμα εντός έδρας παιχνίδια για την Euroleague με Εφές και Αρμάνι (και ταξίδι στη Λευκάδα ενδιάμεσα) στα οποία περιμένουμε να δούμε ανάλογη διάθεση για τρέξιμο, ώστε να είμαστε σίγουροι για το μπάσκετ που θέλει να παίξει φέτος η ομάδα. Το σημαντικότερο είναι πως όλοι οι παίχτες δείχνουν έτοιμοι (ακόμα και ο Γιάνγκ παιχνίδι με παιχνίδι δείχνει καλύτερος) και ικανοί να αποδώσουν όπως όλοι περιμένουμε και ελπίζουμε.

Η νίκη με τον Παναθηναϊκό ήταν σημαντική, η διαφορά επίσης, όμως είναι πολύ νωρίς ακόμα, καθώς τίποτα δεν κρίνεται από τον Οκτώβριο. Το σημαντικό είναι να είναι όλοι οι παίχτες υγιείς για να μην αντιμετωπίσουμε τα περσινά. Οι ήττες θα υπάρξουν, το θέμα είναι όμως πως θα τις αντιμετωπίσεις στη συνέχεια και αν θα διορθώσεις τα λάθη σου. Μπορεί χθες παραδείγματος χάρη να μην έπαιξε καθόλου ο Αγραβάνης, στον επόμενο όμως αγώνα μπορεί να έχει σημαντικό ρόλο. Το ίδιο ισχύει και για τον Παπαπέτρου, τον Γιανγκ κ.ο.κ.

Ανυπομονούμε για την επόμενη παράσταση…

ΥΓ.1 Το περιστατικό με τον Γιανγκ στα τελευταία λεπτά περισσότερο με ευχαριστεί παρά με προβληματίζει. Δείχνει τη διάθεση του Αμερικάνου να παίξει και να επιστρέψει στα γνωστά του στάνταρ.
ΥΓ.2 Πρώτη παράσταση από τον Γκριν. Μέχρι ο Αμερικάνος να προσαρμοστεί πλήρως νομίζω πως θα είναι καλύτερος στα εντός ΣΕΦ παιχνίδια σε σχέση με τα εκτός.
ΥΓ.3 Συγκινητική η προσπάθεια των πράσινων να εκνευρίσουν τον Χάκετ (Φελντέιν, Καλάθης, Ρίβερς) αλλά ο ΙταλοΑμερικάνος δεν τσίμπησε.
ΥΓ.4 Σα να έλειψε ο Διαμαντίδης έ? Εάν ο Παναθηναϊκός δεν πάρει καθαρό play maker δε βλέπω φως και εννοώ εκτός του Τζέιμς.
ΥΓ.5 Καλά ρε παιδιά δε μπορούσε κάποιος από τον πράσινο πάγκο να του βάλει το πουκάμισο μέσα στο παντελόνι?
ΥΓ.6 Το κακό είναι πως και ο επόμενος το συνηθίζει…
ΥΓ.7 Μπράβο και πάλι για την αφιέρωση όλων στον πρόεδρο.

tags:
admin