Home Blogs Φαντάσματα παντού…
Φαντάσματα παντού…
0

Φαντάσματα παντού…

0
0

Ξεκινάμε το σημερινό μας blog με αφορμή τη χθεσινή ήττα της ομάδας μας λέγοντας ότι η νίκη είναι νίκη και η ήττα είναι ήττα. Ποτέ δεν θα διαβάσετε από αυτήν εδώ τη στήλη το γνωστό κλισέ «ήττα σα νίκη» κτλ… Αφήνουμε άλλα σάιτ να χρησιμοποιούν τις εκφράσεις αυτές και φυσικά πάντα για ήττες μίας συγκεκριμένης ομάδας.

Ήττα λοιπόν από την ισχυρότερη (αυτή τη στιγμή) ομάδα στην Ευρώπη. Τι μπορεί να έφταιξε? Πολλά σίγουρα… Η αφύσική ευστοχία των «Ρώσων» στο ξεκίνημα του αγώνα με μπροστάρη τον Τζάκσον (3 τρίποντα στο 1ο δεκάλεπτο), η μέτρια ημέρα των Γκριν και Λοτζέσκι, η έλλειψη (χθες) εναλλακτική λύσης στα σέντερ πίσω από τον Μπιρτς, η διαφορετική φιλοσοφία σφυριγμάτων των διαιτητών στις δύο ρακέτες και άλλα ακόμα.

Υπήρξαν στιγμές κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού που είχαμε, όσοι το παρακολουθούσαμε, την αίσθηση ότι δεν γυρίζει ακόμα και αν παίζουν οι δύο ομάδες 40 λεπτά ακόμα. Ειδικότερα στο ξεκίνημα του 3ου δεκαλέπτου όπου ο Ολυμπιακός βρήκε ενέργεια και σκορ επιθετικά, κυρίως χάρη στον Σπανούλη, η ΤΣΣΚΑ κατάφερνε πάντα να βρίσκει λύσεις και να απαντάει συνήθως στα τελευταία 3-4 δευτερόλεπτα της επίθεσης.

Πολλές επιλογές κατά τη διάρκεια του αγώνα δεν βγήκαν, αλλά θα σταθώ κυρίως σε δύο που νομίζω πως αν γίνονταν ίσως είχαμε μια ευκαιρία παραπάνω. Ξεκινάω λέγοντας πως θεωρώ τον Μιλουτίνοφ πολύ καλύτερο φέτος από πέρσι και σαφώς βελτιωμένο σε συγκεκριμένους τομείς, όπως η άμυνα στα πόδια και η αίσθηση του χώρου. Χθες όμως και ειδικότερα απέναντι στον Χάινς ήταν δύσκολο έως αδύνατο να προσφέρει και στις δύο πλευρές του παρκέ. Ίσως λοιπόν πίσω από τον Μπιρτς να ήταν πιο χρήσιμος ως αλλαγή ο Γιανγκ, ο οποίος στα λίγα λεπτά που χρησιμοποιήθηκε στην αρχή δεν ήταν και αρνητικός.

Ένα δεύτερο σημείο που ίσως μπορούσε να βοηθήσει, ειδικότερα όσο βαδίζαμε προς το τέλος του αγώνα, ήταν η χρησιμοποίηση του Παπαπέτρου αντί του Λοτζέσκι. Είναι απόλυτα κατανοητό γιατί ο coach Σφαιρόπουλος επέμενε στον Αμερικάνο, περιμένοντας 1-2 σουτ. Αυτά όμως δεν ήρθαν ποτέ και εκτός αυτού ήταν και ο παίκτης που σημάδευε ο Ιτούδης στέλνοντας συνεχώς τον Ντε Κολό πάνω του και περνώντας τον συνήθως εύκολα.

Από εκεί και πέρα βέβαια, θα πρέπει να τονίσουμε ότι χρειάστηκε και το χεράκι των διαιτητών, όχι τόσο σε συγκεκριμένες φάσεις, αλλά στον τρόπο που σφύριζαν στις δύο άμυνες. Στην άμυνα των «Ρώσων» επέτρεπαν σχεδόν όλες τις επαφές, ενώ στην άμυνα των ερυθρόλευκων σφυρίζονταν το παραμικρό. Είναι προφανές ότι προσπάθησαν να το ισορροπήσουν στο τελευταίο δεκάλεπτο, όμως το παιχνίδι ίσως είχε ήδη πάρει το δρόμο του.

Ίσως…. Γιατί μπορεί να άργησαν οι παίκτες του Σφαιρόπουλου, αλλά όταν κατάλαβαν ότι σταματώντας τις διαμαρτυρίες (που απόλυτα φυσιολογικά τους χάλασαν το μυαλό) και παίζοντας μπάσκετ θα μπορούσαν να κάνουν την ανατροπή, είδαμε ωραία πράγματα στο παρκέ.

Γρήγορο μπάσκετ, αιφνιδιασμούς, σουτ από καλή επιλογή, αλλά κυρίως… τον Βατούτιν που μέχρι 4 λεπτά πριν το τέλος ήταν όλο γελάκια, να κάνει βόλτες εμφανώς αγχωμένος, τον Ιτούδη να φωνάζει και να χειρονομεί συνεχώς, τα πρόσωπα των «Ρώσων» να χλωμιάζουν, ειδικότερα όταν ο Ολυμπιακός έφτασε στο -4 και ίσως, εάν ήταν ο Σπανούλης εντός παρκέ, να είχαμε νέα κηδεία. Τα φαντάσματα ξύπνησαν όμως αυτή τη φορά δεν έφτανε ο χρόνος για τη μεγάλη επιστροφή.

Ο Ολυμπιακός πρέπει να κρατήσει το πάθος των τελευταίων λεπτών και το χειροκρότημα του κόσμου στο τέλος, ο οποίος έδειξε ότι πιστεύει τη φετινή ομάδα. Όλες οι νίκες και οι ήττες έχουν τη σημασία τους όμως, όπως βλέπουμε υπάρχουν πολλά αμφίρροπα παιχνίδια στη φετινή διοργάνωση και τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο. Ρωτήστε και μία ψυχή εκεί στην Κωνσταντινούπολη μετά το προχθεσινό στραπάτσο. Την αγαπημένη του Πόλη θα επισκεφθεί και ο Ολυμπιακός την ερχόμενη αγωνιστική παίζοντας με τη Γαλατασαράι του 0-5 σε ένα δύσκολο παιχνίδι καθώς οι Τούρκοι του Αταμάν δεν είναι τόσο κακοί όσο δείχνει το ρεκόρ τους.

ΥΓ 1. Πολλά μπράβο στον Έρικ Γκριν που έσφιξε τα δόντια και έπαιξε. Τέτοιους ξένους θέλουμε στην ομάδα.
ΥΓ 2. Ακόμα μία θετική εμφάνιση από τον Κεμ Μπιρτς. Θυμάται κανείς τον Χάντερ?
ΥΓ 3. Ακόμα ένα DNP για τον Αγραβάνη ο οποίος και στα παιχνίδια του ελληνικού Πρωταθλήματος δείχνει εκτός ρυθμού.
ΥΓ 4. Κάτι πρέπει να γίνει με τον Γιανγκ.
ΥΓ 5. Μεγάλος παίκτης ο Ντε Κολό. Κάθε χρόνο και καλύτερος.
ΥΓ 6. Ζεστό χειροκρότημα για Μίλος και Κάιλ στο ΣΕΦ.
ΥΓ 7. Απαράδεκτο να μη γεμίσει χθες το γήπεδο….

RedMastro

tags:
admin