Home Blogs «Φιλικές» κουβέντες
«Φιλικές» κουβέντες
0

«Φιλικές» κουβέντες

0
0

Φτάσαμε αισίως στα τέλη του Σεπτέμβρη και απέχουμε ελάχιστα από την επίσημη έναρξη της μπασκετικής χρονιάς σε Ελλάδα και Ευρώπη. Είχα αποφασίσει συνειδητά να απέχω από τη στήλη καθ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, αποφεύγοντας τη μεταγραφολογία των μηνών Ιουνίου-Ιουλίου-Αυγούστου αλλά και στη συνέχεια περιμένοντας να δω κάποια φιλικά έστω και τηλεοπτικά ώστε να έχει διαμορφωθεί μια πρώτη άποψη για την ομάδα.

Παρακολούθησα και τα δύο –τηλεοπτικά- φιλικά εναντίων του Ερυθρού Αστέρα και της Εφές και νομίζω πως είναι μια καλή ευκαιρία να αναλύσουμε επιγραμματικά ορισμένα σημεία που καταφέραμε να εξάγουμε.
Αρχικά είναι προφανές ότι ο φετινός Ολυμπιακός του coach Σφαιρόπουλου θα συνεχίσει με βασική αρχή τη σκληρή άμυνα. Είναι γεγονός πως κατά την περσινή χρονιά και ειδικότερα στα «μεγάλα» παιχνίδια η άμυνα τον πρόδωσε, παρόλα αυτά δε φαίνεται διατεθειμένος να παρεκκλίνει της φιλοσοφίας του.

Επιθετικά πολλά εξαρτώνται από τους Σπανούλη και Πρίντεζη όμως πλέον δεν είναι μόνοι τους. Ο Λοτζέσκι θα είναι σίγουρα σημαντικός αρκεί να μείνει μακριά από τραυματισμούς, ο Παπανικολάου δείχνει να έχει επιστρέψει στα παλιά του στάνταρ (σωματικά σίγουρα, ελπίζουμε και αγωνιστικά) όμως ο παίχτης κλειδί ίσως είναι ο Γκριν. Μετά από πολλά χρόνια ο Ολυμπιακός αποφάσισε να αποκτήσει παίκτη σκόρερ στα γκαρντ και ο Αμερικάνος πρώην παίχτης της Σιένα θα αποτελέσει άλλοτε το στήριγμα του Σπανούλη (όταν αγωνίζονται στην ίδια πεντάδα) και άλλοτε το πρώτο βιολί (όταν δεν αγωνίζεται ο αρχηγός).

Στη θέση του point guard Μάντζαρης και Χάκετ θα μοιραστούν το χρόνο συμμετοχής ελπίζοντας σε μία καλύτερη χρονιά από την περσινή. Στα δύο αυτά φιλικά ο Μάντζαρης έδειξε διατεθειμένος να πάρει περισσότερες επιθετικές πρωτοβουλίες παραμένοντας αμυντικά ο γνωστός εξολοθρευτής που υπήρξε τα τελευταία χρόνια. Ο Ιταλός πράγματι δεν ήταν καλός στο τουρνουά αυτό αλλά υπάρχουν για αυτό και εξηγήσεις και ελαφρυντικά. Άλλωστε ξέρουμε τι μπορεί να προσφέρει και τον περιμένουμε ακόμα καλύτερο από πέρσι.

Στις θέσεις 2 και 3 με Σπανούλη-Γκριν και Λοτζέσκι-Παπανικολάου-Παπαπέτρου αντίστοιχα νομίζω πως οι ερυθρόλευκοι είναι πλήρως καλυμμένοι και έτοιμοι για κάθε πρόκληση που μπορεί να υπάρξει μέσα στη σεζόν. Η μεγάλη συζήτηση όλο το καλοκαίρι αφορά στη θέση 4 και το κατά πόσο θα έπρεπε ή όχι η ομάδα να αποκτήσει Αμερικάνο. Τελικά αποφασίστηκε να μην προχωρήσει στην κίνηση αυτή με την απάντηση να δίνεται από τον ίδιο τον Σφαιρόπουλο εξηγώντας ότι θέλει να επενδύσει σε Παπαπέτρου-Αγραβάνη. Είναι προφανές ότι ο λόγος δεν είναι μόνο αυτός καθώς είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε πως το αρχικό πλάνο μεταγραφών ήταν: κοντός σκόρερ (Γκριν), σέντερ για αντί-Χάντερ (Μπιρτς) και τεσσάρι για μπακ-απ του Πρίντεζη. Για ποιο λόγο λοιπόν δεν αποκτήθηκε τώρα (και το τονίζουμε αυτό) τεσσάρι? Η απάντηση ακούει στο όνομα Πάτρικ Γιανγκ.

Το τεχνικό team διαπίστωσε αρκετά νωρίς μέσα στο καλοκαίρι ότι ο Αμερικάνος δεν είναι έτοιμος και δεν πρόκειται να είναι ούτε στις αρχές των επίσημων αγώνων. Κάτι τέτοιο άλλωστε το είδαμε και όλοι όσοι παρακολουθήσαμε τα δύο τελευταία φιλικά στην Κρήτη. Φυσικά δεν εννοούμε ιατρικά έτοιμος, άλλωστε το χρονοδιάγραμμα της αποθεραπείας του Γιάνγκ τηρήθηκε κατά γράμμα, αλλά κυρίως ψυχολογικά και αγωνιστικά. Κρίθηκε λοιπόν ότι θα ήταν μεγάλο ρίσκο να μείνει ο Ολυμπιακός με σέντερ τον Μπίρτς και τον όποιον Έλληνα θα είχε αποκτηθεί (πχ. Καββαδάς) περιμένοντας τον Γιανγκ να επιστρέψει στον περσινό του βαθμό ετοιμότητας. Έτσι αποφασίστηκε να μείνει ο Μιλουτίνοφ ο οποίος αρχικά προορίζονταν για δανεικός και η αλήθεια είναι πως αυτή τη στιγμή δείχνει ο πιο έτοιμος από τους τρεις σέντερ (με τις γνωστές αδυναμίες του βέβαια). Από εκεί και πέρα το ενδεχόμενο απόκτησης τεσσαριού είναι πιθανό να επανεξεταστεί μέσα στη σεζόν ανάλογα φυσικά με το κατά πόσο θα επανέλθει ο Γιανγκ στην κατάσταση που ήταν πριν τον τραυματισμό του.

Στα υπόλοιπα αγωνιστικά, διακρίναμε μια διάθεση της ομάδας να τρέξει περισσότερο στον αιφνιδιασμό. Αυτό φάνηκε ιδιαίτερα εναντίων των Σέρβων καθώς στο χθεσινό παιχνίδι χάθηκαν πολλά αμυντικά ριμπάουντ με αποτέλεσμα να μην υπάρχει η δυνατότητα για τρέξιμο στην επίθεση.

Ο Γκριν δείχνει να έχει έρθει έτοιμος να ανταποκριθεί στο ρόλο του παίζοντας με μεγάλη αυτοπεποίθηση ακόμα και αν δεν του βγουν οι πρώτες του προσπάθειες.
Ο Πρίντεζης δεν είναι σε φόρμα αυτό τον καιρό αλλά αυτό περισσότερο μας ευχαριστεί παρά μας ανησυχεί.
Ο Αγραβάνης δείχνει πιο έτοιμος από την περσινή αντίστοιχη περίοδο και ευχόμαστε να αρχίσει τη νέα σεζόν όπως τελείωσε την προηγούμενη.
Ο Μπιρτς έδειξε κάποια από τα στοιχεία για τα οποία επιλέχθηκε όμως είναι πολύ μικρό το δείγμα για παραπάνω συμπεράσματα.
Σε γενικές γραμμές το πλεονέκτημα του Ολυμπιακού έναντι των αντιπάλων του σε Ελλάδα και Ευρώπη είναι η ομοιογένεια και αυτό θα φανεί ιδιαίτερα στο πρώτο μέρος της σεζόν όπου οι ομάδες ακόμα δεν έχουν δέσει.
Τα υπόλοιπα στο παρκέ…

ΥΓ 1. Ο Σπανούλης σωματικά δείχνει πιο «στεγνός» από ποτέ.
ΥΓ 2. Σε επόμενο άρθρο θα αναλύσουμε τις ομάδες της Euroleague.
ΥΓ 3. Καλή χρονιά να έχουμε και μακριά από τραυματισμούς.

RedMastro

tags:
admin