Home Blogs Τα στερνά τιμούν (;) τα πρώτα
Τα στερνά τιμούν (;) τα πρώτα
0

Τα στερνά τιμούν (;) τα πρώτα

0
0

Νομίζω ότι δεν υπάρχει οπαδός του Ολυμπιακού που -πλήν του εντός έδρας αγώνα με την Άρσεναλ- να είχε παράπονο από την ομάδα μας ειδικά πριν μπεί ο Φλεβάρης . Ο Θρύλος στην πλειοψηφία των ματς, παρουσίαζε ένα σύνολο που με κατοχή μπάλας έκανε τουλάχιστον 10 ευκαιρίες σε κάθε ματς, εκ των οποίων οι 4 «κλασσικές για γκόλ».

Ξαφνικά όμως, και συγκεκριμένα από τη στιγμή που ο ίδιος ο Σίλβα μίλησε για το αήττητο που κυνηγούσε ο σύλλογος, είδαμε να μεταστρέφεται πρός το πολύ χειρότερο η απόδοσή του. Οι ευκαιρίες να έρχονται με το σταγονόμετρο και εν γένει όλα εκείνα τα στοιχεία της πορτογαλικής προπονητικής σχολής ποδοσφαίρου που το κάνουν αποκρουστικό: Πρώτο μέλημα το μηδέν παθητικό πίσω, αδιαφορία για στοιχειώδες θέαμα και το αποτέλεσμα να περάσουν 180 αγωνιστικά λεπτά στα ντέρμπι με μπουγάτσες και κούλες στα οποία πλην του γκόλ του Ομάρ ο Θρύλος να μήν κάνει ΚΑΜΜΙΑ κλασσική ευκαιρία.

Στα δικά μου μάτια και θεωρώ στης πλειοψηφίας των σύγγαυρων, η πρώτη αιτία είναι το ντεφορμάρισμα του Ιντέγιε. Το ότι ο Μπράουν δέν είναι ο killer επιθετικός λίγο-πολύ το ξέραμε και μάλιστα του έχουμε «συγχωρέσει» ευκαιρίες που για παράδειγμα στο Μήτρογλου θα τον είχαμε λιθοβολήσει στην Πλατεία Κοραή. Ακόμα και το ότι εάν και ψηλός για την θέση του έχουμε ξεχάσει την πιθανότητα να πάρει έστω μία κεφαλιά της προκοπής, το παραβλέψαμε. Πλέον όμως τον βλέπουμε να αδυνατεί να πάρει σωστή θέση, να κάνει κοντρόλ της προκοπής και εν πάσει περιπτώσει είναι λίαν αρνητικός.

Και εδώ επεισέρχεται η ευθύνη του Σίλβα: Διώχνεις ελαφρά τη καρδία τον Φινμπόγκασον που επί 2 καλοκαίρια κάναμε αγώνα να τον ντύσουμε στα ερυθρόλευκα. Ο οποίος σε ξελάσπωσε στο Έμιρειτς στο πρώτο διπλό της ιστορίας σου ολάκερης επί αγγλικού εδάφους και του το «ανταποδίδεις» με παραδειγματικό παραγκωνισμό καίτοι ο Ιντέγιε σε πλείστα όσα ματς έχει χάσει κυριολεκτικά άχαστες ευκαιρίες για γκόλ. Ταυτόχρονα, ενώ κρατάς τον Πουλίδο που με προσωπικό του κόστος προτίμησε να προπονείται με τις μπουλντόζες προκειμένου να αγωνιστεί με την ερυθρόλευκη ριγωτή, τον έχεις και αυτόν στο απόλυτο περιθώριο για χάρη του Ιντέγιε.
Ε, μετά δεν είναι να απορεί κανείς γιατί πονάνε τα ματάκια μας με το «θέαμα» του τελευταίου μήνα.

Όταν ο οποιοσδήποτε παίκτης στον πλανήτη -και βγάλτε αμέσως από το μυαλό σας τους 10 κορυφαίους από Μέσι ως Ζλάταν που αποτελούν φωτεινές εξαιρέσεις- νιώσει ότι δεν έχει τον παραμικρό ανταγωνισμό στην εντεκάδα της ομάδας του, ποιός ο λόγος να προσπαθήσει να βελτιώσει ακόμα και τις πλέον τρανταχτές του αδυναμίες;

Εντάξει κατανοώ πλήρως ότι τα ευρωπαϊκά ματς και ειδικά τα διπλά νοκ άουτ προαπαιτούν μια σφιχτή τακτική για να μην φας κάποιο γκόλ και τρέχεις χωρίς να φτάνεις. Όμως στην Ελλάδα όπου είσαι 5 κλάσεις ανώτερος από όλους, το να αναβιώνεις στις μνήμες μας τα χειρότερα των ημερών Ζαρντίμ, είναι το λιγότερο επικίνδυνο. Ιδίως από τη στιγμή που εσύ ο ίδιος, ως Σίλβα, μας είχες δείξει ότι είσαι σε θέση να προσφέρεις bon filet και όχι καπαμά στο κοινό σου. Το οποίο να υπενθυμίσω ότι είναι δικαίως το απαιτητικότερο στο σύμπαν.

Καλή επιτυχία σε κάθε περίπτωση στον Θρύλο μας για την Πέμπτη το βραδάκι και μακάρι από καρδιάς μετά το παιχνίδι να πατήσετε όλοι σας σε αυτό μου το πόνημα και να με »μουντζώνετε που βιάστηκα να κρίνω» την δουλειά του κόουτς.

ΔΙΠΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΒΕΛΓΙΟ ΘΡΥΛΕ ΟΛΕ ΟΛΕ!!!!

admin