Home Blogs Το Καραϊσκάκης, ο Πιττακός και τα έρμα που ψοφάνε
Το Καραϊσκάκης, ο Πιττακός και τα έρμα που ψοφάνε
0

Το Καραϊσκάκης, ο Πιττακός και τα έρμα που ψοφάνε

0
0

Οφείλω σε όλους μας να ξεκινήσω το σημερινό μου πόνημα με μια συγγνώμη. Μια συγγνώμη πρώτα και κύρια στον εαυτό μου που για ακόμα μια φορά παρασύρθηκε στο γνωστό κυκεώνα του πρώιμου ενθουσιασμού. Και κατόπιν σε όσους μου κάνετε την τιμή να με διαβάζετε.

Ζητώ λοιπόν την συγχώρεσή σας που δεν επέτρεψα στον πανδαμάτορα χρόνο να (απο)δείξει εάν πράγματι ο Μάρκο Σίλβα άξιζε την αποθέωση που του επιφυλάξαμε σύσσωμο το Καραϊσκάκης πριν καλά καλά μας αποχαιρετήσει το 2015. Βλέπετε θεωρώ εαυτούς αδικαιολόγητους που δεν φροντίσαμε -εάν και πολλάκις έχουμε καεί στον χυλό- με διθυράμβους σε παίκτες και προπονητές που πέρασαν από του Ρέντη προτού τουλάχιστον ολοκληρωθεί η εκάστοτε ποδοσφαρική χρονιά. Υπό αυτό το πρίσμα μπορώ πλέον να πώ με σχετική σιγουριά ότι ψωνίσαμε από σβέρκο με τον κλασσικότατο δυστυχώς Πορτογάλο προπονητή.

Και εξηγούμαι ευθύς αμέσως:
Ο Πιττακός ο Μυτιληναίος (περ. 650-570) ήταν πολιτικός και στρατιωτικός ηγέτης της Μυτιλήνης, ένας από τους επτά σοφούς της αρχαίας Ελλάδας και μνημονεύεται μαζί με τον Θαλή, τον Βία και το Σόλωνα σε όλους τους σχετικούς καταλόγους. Μεταξύ πολλών λοιπόν άλλων του γνωμικών, ο σοφός αυτός, είχε αναφέρει και το περίφημο «Αρχή άνδρα δείκνυσι», που σημαίνει ότι ο πραγματικός χαρακτήρας κάθε ανδρός, φανερώνεται ατόφιος όταν λάβει εξουσία στα χέρια του.

Σκεφτείτε τώρα ένα Καραϊσκάκη, τον λαό του Θρύλου, που έχει τη δύναμη να ανεβοκατεβάζει κυριολεκτικά κυβερνήσεις ολάκερες, να αποθεώνει ένα άπειρο προπονητή στο ξεκίνημα της καριέρας του, διότι έτυχε -όπως αποδεικνύει η πραγματικότητα- να επιτύχει κάποια καλά αποτελέσματα σε ένα όμιλο που εξ αρχής ήταν outsider στο ζήτημα της πρόκρισης ως κάτοχος μιας εκ των 2 προνομιούχων θέσεων. Και ο οποίος προπονητής παίζοντας για 3 αποτελέσματα τελευταία αγωνιστική μέσα στο Καραϊσκάκης, αποκλείεται με κατεβασμένα τα χέρια. Που στη συνέχεια διώχνει κάθε επιθετικό πλήν Ιντέγιε , κρατάει με βαριά καρδιά τον Πουλίδο, απορρίπτει Ιωαννίδη και Βέλλιο ως μεταγραφές, αλλά επιμένει στον Σεμπά που δεν έχει δικαιολογήσει σε καμμία περίπτωση τον προπονητή του.

Ένας άνθρωπος που έχει μετατρέψει σε κομπάρσο τον κάτοχο Champions League με την Ίντερ, Καμπιάσο! Τον ίδιο ακριβώς Καμπιάσο που η πρώην ομάδα του η Λέστερ – πρωτοπόρος Premier League- ξερογλείφεται να επανεντάξει στους κόλπους της και όλη η Αργεντινή πέφτει στα πόδια του, ο κύριος Σίλβα τον έχει στο περιθώριο, για να πειραματίζεται με τον σαφώς ταλαντούχο αλλά σαφέστερα ανώριμο ακόμα Ζντιέλαρ.

Και για κερασάκι στην τούρτα, ο περυσινός MVP και κατά γενική ομολογία καλύτερος παίκτης του Ολυμπιακού, Τσόρι Ντομίγκεζ,κατά τον Μάρκο μας δεν μπορεί να προσφέρει όσο χάλι μαύρο και εάν είναι ο Φορτούνης μέσα στο Βέλγιο, παρά μόνο να μπει στο 84ο λεπτό με την υποχρέωση να βρει ρυθμό, γκόλ και γιατί όχι και την Λυδία λίθο!

Προφανώς και αστειεύομαι, για να μην κλάψω όμως το κάνω. Διότι όταν μας βγαίνει η πίστη ανάποδα με γραπτά και με ραδιοπαρεμβάσεις ότι η ομάδα χρειάζεται:
Α) Επιθετικό και εκτός του Ιντέγιε
Β) Στόπερ ολκής όπως ο Μανωλάς που στο πρόσφατο Ρόμα-Ρεάλ έσβησε τον «πολύ» Ρονάλντο
Γ) Εξτρέμ της προκοπής αντί των μέτριων Πάρντο και Σεμπά
αλλά ο προπονητής, εάν και είχε το «πράσινο φως» της διοίκησης επέμεινε στο υπάρχον ρόστερ, περιορίζοντας στο ελάχιστο το ροτέισον και εμφανίζοντας μια όλο και πιο μίζερη και φοβική στο χορτάρι ομάδα, δεν είναι να απορεί κανείς περί του τί έχουν τα έρμα και ψοφάνε.

Απλά ο καθ ύλην αρμόδιος, Μάρκο Σίλβα το όνομα, με το που ένιωσε ότι έχει πέραν των κλειδιών της ομάδας και αυτά της καρδιάς των οπαδών μας, αντί να ανταποδώσει με ακόμα θεαματικότερο ποδόσφαιρο, έκανε την ομάδα αυτιστική: Πάτησε στα αρχέγονα ένστικτα της Πορτογαλικής σχολής ποδοσφαίρου, που λένε απλούστατα ότι «να πονέσουν τα μάτια όλων μας αρκεί να μην φάω γκόλ και μπροστά έχει Θεός». Ναι μόνο που ο Θεός έχει το ιδίωμα να ευνοεί όσους ΚΥΝΗΓΟΥΝ την τύχη τους. ΟΧΙ όσους την υπομένουν καρτερικά και κωλώνοντας….

admin