Home Blogs Βασιλ-η-κός τίτλος
Βασιλ-η-κός τίτλος
0

Βασιλ-η-κός τίτλος

0
0

Προσπαθώντας ακόμα να συνέλθω από τα χθεσινά και ξεκινώντας να γράφω δεν έχω αποφασίσει εάν θα κάνω μπασκετική ανάλυση ή ένα άρθρο ύμνο στον μοναδικό Βασίλη, τον δικό μας Βασίλη με το Νο 7 στη φανέλα. Πάμε λοιπόν και όπως μας βγει…

Ζήσαμε τους πιο συγκλονιστικούς τελικούς των τελευταίων 25 χρόνων που παρακολουθώ μπάσκετ και αυτό φαίνεται και στη συνολική διαφορά πόντων των τεσσάρων αγώνων που έγιναν η οποία μετά βίας είναι διψήφια (10).

Ζήσαμε τέσσερα παιχνίδια στα οποία σε γενικές γραμμές ο φιλοξενούμενος ήταν καλύτερος στην έδρα του γηπεδούχου (Ο ΠΑΟ στο ΣΕΦ, ο Ολυμπιακός στο ΟΑΚΑ).

Ζήσαμε έναν Ολυμπιακό να κατακτά το πρωτάθλημα με δύο μπρέικ μέσα στην έδρα του μεγάλου του αντιπάλου και μάλιστα με πανομοιότυπο τρόπο.

Ζούμε στην εποχή που ομάδα χωρίς πολλά και ποιοτικά γκαρντ δύσκολα πετυχαίνει παρόλα αυτά ο Ολυμπιακός των τριών (μόνο) κατάφερε να πανηγυρίσει το πρωτάθλημα βγάζοντας άσους από το μανίκι και ιδιαίτερα μετά τις ατυχίες με τον Πρίντεζη και τον Λοτζέσκι.

Ζήσαμε ένα ονειρικό φινάλε αυτής της σειράς από τον μεγαλύτερο εν ενεργεία μπασκετμπολίστα της Ευρώπης, γιατί αυτό ακριβώς είναι ο Βασίλης Σπανούλης. Και μάλιστα με ένα buzzer beater απέναντι στον μεγάλο του αντίπαλο (μπασκετικά εννοώ) ο οποίος προφανώς και φανταζόταν κάποιος αλλιώς το τέλος της καριέρας του.

Είμαι σίγουρος ότι μετά από χρόνια, το πρωτάθλημα της σεζόν 2015-2016 θα χαρακτηρίζεται σαν το πρωτάθλημα του Σπανούλη. Και πως αλλιώς να γίνει τη στιγμή που έκρινε και τα τρία παιχνίδια στα οποία κέρδισαν οι ερυθρόλευκοι και ιδιαίτερα τα δύο στο ΟΑΚΑ με τρίποντα στο τελευταίο κυριολεκτικά δευτερόλεπτο.

Ομολογώ πως ήμουν από αυτούς που δεν πίστευα πως ο Ολυμπιακός θα έφευγε με δεύτερο συνεχόμενο διπλό από το ΟΑΚΑ για πολλούς λόγους. Λίγο η ατμόσφαιρα για την αποχώρηση Διαμαντίδη, λίγο η πίεση των «πράσινων μέσων» προς τους διαιτητές κατά τη διάρκεια των προηγούμενων ημερών, λίγο η απουσία του Πρίντεζη καθώς και η «ασφάλεια» του πέμπτου ματς στο Σ.Ε.Φ. με έκαναν να πιστεύω ότι οι πράσινοι ήταν το φαβορί.

Σε συζητήσεις με φίλους τις μέρες που προηγήθηκαν τόνιζα ότι ο Ολυμπιακός μπορεί να φύγει νικητής από το ΟΑΚΑ μόνο αν έχει δύο πράγματα. Transition game και ευστοχία στα σουτ τριών πόντων. Περιμένοντας και σχετικά χαμηλό σκορ πίστευα ότι τα 8 τρίποντα ήταν το όριο της νίκης. Εκ των υστέρων λοιπόν μπορεί η ομάδα να μην έτρεξε όσο περίμενα όμως τα 14 τρίποντα κάλυψαν αυτό το έλλειμμα έστω και σε 50 λεπτά μπασκετικού χρόνου.

Κατά τα άλλα… Όπως λέει και το γνωστό πανό στο Σ.Ε.Φ. , Βασίλης=Θρύλος. Και δεν περιμέναμε το χθεσινό για να το πω. Είναι γεγονός όμως πως αυτά που έκανε ο Βασίλης σε αυτή τη σειρά ήταν εξωπραγματικά. Έπαιξε και για το τέταρτο γκαρντ που λείπει και με την απόδοσή του έκρινε τον πρωταθλητή. Ναι… ο Πρίντεζης ήταν πολύ καλός στα δύο πρώτα παιχνίδια, ο Λοτζέσκι επίσης στα προηγούμενα, όλοι βοήθησαν λίγο έως πολύ όμως εάν δεν υπήρχε ο μεγαλύτερος clutch player στην Ευρώπη (Delaney speaking) δύσκολα οι ερυθρόλευκοι θα κατακτούσαν τον τίτλο.

Όπως μου αρέσει να κάνω συχνά απευθυνόμενος σε δεύτερο ενικό στα μέλη της ομάδας μας έχω να πω τα εξής:

Πρόεδροι… Λίγες και καλές κινήσεις αλλά κυρίως μία. Τον Βασίλη και τα μάτια σας…

Γιάννη Σφαιρόπουλε είσαι ο πρώτος προπονητής που κατακτά δεύτερο συνεχόμενο πρωτάθλημα με τον Ολυμπιακό μετά τον Γιάννη Ιωαννίδη. Σε ευχαριστούμε…

Γιώργο, το φετινό πρωτάθλημα είναι αφιερωμένο σε σένα από όλη την ομάδα και δικαίως… Είσαι ένας από εμάς.

Βαγγέλη, μπορεί να άκουσες πολλά κατά τη διάρκεια της χρονιάς όμως σε γουστάρουμε τρελά και το ξέρεις (τί τριποντάρα έβαλες αγόρι μου???).

Κώστα, καλώς ήρθες πίσω πρωταθλητής. Του χρόνου θα είσαι όπως θέλεις και σε θέλουμε.

Ιωάννη, είσαι ψυχάρα. Σε ταλαιπωρήσαμε λίγο φέτος με τις αλλαγές θέσης αλλά ήσουν εκεί…

Δημήτρη, το πάθος που έβγαλες στους τελικούς ήταν απίστευτο. Συνέχισε…

Γιάννη, βοήθησες πολύ στο πρώτο μισό της σεζόν. Για τη συνέχεια, περασμένα ξεχασμένα… Είσαι πρωταθλητής.

Ματ, για πάντα στο λιμάνι παιχταρά μου…

Οθέλο, τα έδωσες όλα και σε ευχαριστούμε. Καλή τύχη στη Μαδρίτη (αρκεί να μη σε πετύχουμε στο δρόμο μας…).

Ντι Τζέι, σε αδικήσαμε λίγο στην αρχή της χρονιάς αλλά ανέβηκες γρήγορα και αυτό δείχνει πολλά.

Ντάνιελ, άργησες να έρθεις αλλά θα μείνεις χρόνια.

Νίκολα, σε λίγα χρόνια θα είσαι αστέρι.

Χακίμ, τα καρφώματα με την Α.Ε.Κ. στο ΟΑΚΑ θα τα θυμόμαστε για καιρό.

Μιχάλη, δεύτερο σερί πρωτάθλημα…Τίμιος…

Βασίλη (Τολιόπουλε) και Βασίλη (Μουράτε), το μέλλον είναι μπροστά σας.

Πάτρικ παιχταρά μου του χρόνου θα σπάσεις πολλές μπασκέτες…

Και τέλος…….. Ρε συ Βασίλη κοίτα να δεις πάλι… Δεν έχω λόγια… Μόνο αυτό… Μείνε για πάντα εδώ γιατί Βασίλης = Θρύλος.

ΥΓ 1. Το σκριν του Χάκετ στην τελευταία φάση ήταν καθοριστικό για την μετέπειτα εξέλιξη της φάσης.

ΥΓ 2. Τα της επόμενης ημέρας θα τα πούμε στην πορεία.

ΥΓ3. Ένας κοντός, ένα τεσσάρι και ένα πεντάρι.

ΥΓ4. Ίσως κάποιοι από αυτούς να έχουν ήδη εντοπιστεί…

ΥΓ5. Και μπορεί οι δύο να ξεκινούν και από το ίδιο γράμμα…

ΥΓ6. Καλά ρε Δημητράκη… Τον Πίνι???

ΥΓ7. Και του χρόνου το τρίτο σερί…

RedMastro

tags:
admin